Żółta forma borowika ceglastoporego: żółtawy kapelusz, żółte pory i żółto-punktowany trzon siniejący na przekroju
Żółta forma borowika ceglastoporego, Trzciana w Małopolsce. Fot. Jerzy Opioła, Wikimedia Commons, licencja CC BY-SA 3.0

Żółta forma borowika ceglastoporego: czy junquilleus jest osobnym gatunkiem?

Czas czytania: 16 min

Czy żółta forma borowika ceglastoporego to osobny gatunek? Odpowiedź zależy od tego, którą bazę zapytamy. W 2014 roku trzej włoscy mykolodzy przenieśli żółtego borowika do rodzaju Neoboletus jako osobny gatunek N. junquilleus i ta nazwa stoi do dziś w części rejestrów[1][2]. Inne źródła traktują ją jako odmianę lub formę borowika ceglastoporego, a jeszcze inne jako jego synonim[3][13]. Sama nazwa junquilleus przez dziesięciolecia oznaczała w literaturze różne grzyby, bo nie zachował się materiał, który pozwoliłby ustalić, co dokładnie opisał Quélet[8].

Arkadiusz Tyka · 2 listopada 2026 · czas czytania ok. 10 min · Stan wiedzy: 2 listopada 2026

W skrócie

  • Index Fungorum i Species Fungorum prowadzą Neoboletus junquilleus jako osobny gatunek od 2014 roku; rekord sprawdzony na żywo 2 listopada 2026[1][2].
  • Kew Species Data i GBIF traktują nazwy z epitetem junquilleus jako synonimy borowika ceglastoporego (N. erythropus)[3][13].
  • Historia rangi przypomina wahadło: gatunek w 1898 roku, odmiany i formy między 1950 a 2024, gatunek od 2014 i równolegle dalsze kombinacje na niższych rangach[2][4][6].
  • Tożsamości nazwy Quéleta nie da się rozstrzygnąć bez materiału typowego, a nazwa bywała używana w różnych sensach[4][8][10].
  • W tekstach popularnych bezpiecznie jest pisać o żółtej formie borowika ceglastoporego, z zaznaczeniem, że jej status jest sporny.
  • Barwa porów sama nie przesądza o gatunku: żółte okazy pojawiają się w kilku liniach czerwonoporych borowików, a bliski krewny ceglastoporego, N. xanthopus, ma młode pory czerwone lub pomarańczowe[7][8].
Spis treści
  1. Skąd wzięły się dwie nazwy
  2. Czym różnią się żółte okazy od typowych
  3. Jak zmieniała się ranga żółtej formy
  4. Co mówią dziś bazy i opracowania
  5. Jak nazywać samego borowika ceglastoporego
  6. Żółtawe formy, z którymi się to myli
  7. Co z tego wynika
  8. Pytania i odpowiedzi

Skąd wzięły się dwie nazwy

Lucien Quélet opisał żółtego borowika jako Dictyopus junquilleus. Publikację datuje się na 1898 rok, a Index Fungorum podaje w nawiasie także 1897, bo tekst pochodzi z kongresu z tego roku[1]. Epitet nawiązuje do żonkila, po francusku jonquille. Tę etymologię znamy z jednego źródła, rosyjskiej Ruwiki, więc traktujemy ją orientacyjnie[24].

W 1923 roku Franz Kallenbach opisał w „Zeitschrift für Pilzkunde” grzyba o nazwie Boletus pseudo-sulphureus, czyli „fałszywy borowik siarkowy”. Jego krótka diagnoza mówi o porach siarkowożółtych, które po dotknięciu sinieją, a potem brunatnieją[4][5]. Kallenbach zaznaczył też, że lekki pomarańczowy nalot na brzegach porów nie czyni z tego grzyba przedstawiciela grupy Luridi[5].

Żółta forma borowika ceglastoporego: żółtawy kapelusz, żółte pory i żółto-punktowany trzon siniejący na przekroju
Borowik ceglastopory o żółtych porach i żółto-punktowanym trzonie, czyli zespół cech, o który toczy się spór. Trzciana w Małopolsce, pod dębami. Fot. Jerzy Opioła, Wikimedia Commons, licencja CC BY-SA 3.0.

Później obie nazwy zaczęły się mieszać. Gilbert i Leclair w 1942 roku oraz Singer w 1947 uznali junquilleus za synonim pseudosulphureus; o tych pracach wiemy z drugiej ręki, za angielską Wikipedią[11]. Wolfgang Klofac w 2011 roku napisał, że wielu autorów używało nazwy junquilleus w innym sensie niż Quélet i że dla tego grzyba właściwa jest nazwa pseudosulphureus[4]. Cztery lata później zaproponował kombinację Suillellus queletii f. junquilleus[6], co sugeruje, że jego zdaniem nazwa Quéleta dotyczy czegoś innego niż żółty borowik ceglastopory. Przy tym ostrożnym „sugeruje” zostajemy, bo pełnego tekstu z „Sydowii” nie było w zasięgu ręki.

Boris Assyov na stronie boletales.com przyjmuje pseudosulphureus jako nazwę w użyciu, ale uważa, że opis Quéleta i późniejsza ilustracja Boudiera w „Icones Mycologicae” pasują do tego samego grzyba[10]. Według Assyova w Wielkiej Brytanii nazwą junquilleus określano też Boletus luridiformis var. discolor i stąd wzięła się część zamieszania[10]. Brytyjska lista kontrolna prowadzi dziś Boletus pseudosulphureus jako nazwę przyjętą, a junquilleus w sensie Reida i „wielu autorów” jako synonim[18].

Tablica 148 z Icones Mycologicae Boudiera: żółty kapelusz borowika, żółte pory, trzon żółty z ciemniejszą czerwoną podstawą i siniejący miąższ
„Boletus junquilleus” na tablicy 148 „Icones Mycologicae” Boudiera (1906). Assyov uważa tę ilustrację za zgodną z opisem Quéleta. Il. Émile Boudier, domena publiczna, Wikimedia Commons.

Czym różnią się żółte okazy od typowych

Typowy borowik ceglastopory ma pory czerwone lub pomarańczowe, trzon pokryty czerwonymi kropkami i miąższ siniejący na przekroju. Żółta forma odchodzi od tego wzorca przede wszystkim barwą hymenoforu i ornamentem trzonu.

Typowa forma borowika ceglastoporego o brązowym kapeluszu, czerwono-pomarańczowych porach i trzonie gęsto pokrytym czerwonymi kropkami
Typowa forma borowika ceglastoporego: czerwone pory i czerwono-kropkowany trzon. Fot. George Chernilevsky, Wikimedia Commons, domena publiczna.

Orton w 1960 roku odróżniał junquilleus od pseudosulphureus trzema cechami. U junquilleus pory przy trzonie są czerwonopomarańczowe, podstawa trzonu czerwona, a trzon czerwono-punktowany. U pseudosulphureus pory mają być całkowicie żółte, a trzon żółto-punktowany[11]. Relacja pochodzi z drugiej ręki, za Wikipedią; samej pracy Ortona nie widzieliśmy.

Klofac, który badał kolekcje, zapisał coś innego. U pseudosulphureus mogą występować drobne czerwone strefy w korze trzonu lub w mięsie podstawy, a czerwonawe odcienie mięsa pojawiają się u dłużej przechowywanych owocników, co jest typowe dla wielu borowików[4]. Reid w 1968 roku przypuszczał, że za czerwień odpowiada klimat i że barwa ta pojawia się przy niższych temperaturach[11]. To także informacja przekazana z drugiej ręki, więc traktujemy ją jako hipotezę, nie jako fakt.

Młody borowik o żółtawym kapeluszu i całkowicie żółtych porach, trzon żółtawy z drobnym ciemniejszym punktowaniem
Okaz o całkowicie żółtych porach, sfotografowany w ujęciu var. junquilleus: zespół cech, który Orton przeciwstawiał czerwonopomarańczowemu wariantowi. Fot. Björn Sothmann, Flickr przez Wikimedia Commons, licencja CC BY-SA 2.0.

Zdjęcia okazów o tych cechach zbiera kategoria Neoboletus junquilleus na Wikimedia Commons; przy każdym warto sprawdzić, jak został oznaczony, bo sama nazwa bywa używana w różnych sensach[29].

Jak zmieniała się ranga żółtej formy

Kolejne ujęcia żółtego borowika nie układają się w prostą drogę od odmiany do gatunku. Ranga zmieniała się w obie strony przez 126 lat.

Kolejne ujęcia żółtego borowika od 1898 do 2024 roku
Rok Autor i nazwa Ranga Przypisy
1898 Quélet: Dictyopus junquilleus gatunek [1][2]
1901 Costantin i Dufour: Boletus junquilleus gatunek [2][4]
1906 Boudier, „Icones Mycologicae” 1, tab. 148: Boletus junquilleus (Quél.) Boud. gatunek [19][20]
1923 Kallenbach: Boletus pseudosulphureus gatunek [5][11]
1942 i 1947 Gilbert i Leclair; Singer: junquilleus jako synonim pseudosulphureus synonim [11] (jedno źródło, wtórne)
1950 Imler: Tubiporus junquilleus oraz T. erythropus var. junquilleus gatunek i odmiana [3][4]
1985 Bon: Boletus erythropus var. junquilleus odmiana [4][31]
1991 Knudsen oraz Krieglsteiner: Boletus luridiformis var. junquilleus odmiana [4][12]
2005 Muñoz: Boletus erythropus var. junquilleus (wg Klofaca kombinacja zbędna) odmiana [4][30]
2014 Gelardi, Simonini i Vizzini: Neoboletus junquilleus (Index Fungorum 192, 17 października 2014) gatunek [1][2][16]
2015 Klofac (Index Fungorum 228, 9 marca 2015): Neoboletus pseudosulphureus gatunek [11][16]
2015 Urban i Klofac, „Sydowia” 67: Suillellus queletii f. junquilleus oraz Neoboletus luridiformis var. pseudosulphureus forma innego gatunku; odmiana [6]
2016 Wu i Yang: Sutorius junquilleus (rodzaje Neoboletus i Sutorius rozdzielono ponownie w 2019 roku) gatunek w innym rodzaju [3][12][25]
2020 Blanco-Dios: Neoboletus erythropus var. junquilleus odmiana [3][12]
2024 Courtecuisse: Neoboletus erythropus f. junquilleus forma [2]

W 2015 roku ten sam autor, Klofac, opublikował dla żółtego borowika kombinację na poziomie gatunku w Index Fungorum i kombinację na poziomie formy innego gatunku w „Sydowii”[6][11]. Rekord Species Fungorum, otwarty bezpośrednio 2 listopada 2026 roku, nadal prowadzi N. junquilleus jako nazwę obowiązującą. Spisuje wszystkie niższe kombinacje w jego synonimii, z formą Courtecuisse’a z 2024 roku włącznie[2].

Co mówią dziś bazy i opracowania

O tym, jaką rangę ma żółta forma, najczytelniej mówi przegląd rejestrów i opracowań. Stan na 2 listopada 2026 roku.

Ujęcie żółtej formy w rejestrach i opracowaniach
Źródło Jak traktuje żółtą formę Przypisy
Index Fungorum, nr 192 (2014) N. junquilleus jako nowa kombinacja gatunkowa (IF550787) [1]
Species Fungorum, rekord 550787 nazwa obecna: N. junquilleus; 13 synonimów, w tym wszystkie niższe rangi [2]
Kew, portal Species Data, rekord N. erythropus N. junquilleus i inne nazwy junquilleus jako synonimy N. erythropus (Pers.) C. Hahn [3]
GBIF, N. erythropus Boletus junquilleus i B. luridiformis var. junquilleus wśród synonimów N. erythropus [13]
NYBG, baza Boletineae N. junquilleus i N. pseudosulphureus jako dwa osobne gatunki rodzaju [16]
Brytyjska lista kontrolna (NBN) Boletus pseudosulphureus jako nazwa przyjęta, junquilleus sensu Reid jako synonim [18]
Datta i in. 2026 junquilleus jako takson zbiorczy i polifiletyczny; dwie kolekcje opisane tą nazwą (Francja, Niemcy) w jednym kladzie z N. luridiformis i N. xanthopus [8]
Mycocharentes (2026) N. junquilleus jako zupełnie żółty, dość niezwykły takson bliski N. erythropus; w synonimach B. luridiformis var. pseudosulphureus [21]
Ruwiki (źródło wtórne) często traktowany jako rzadka żółta forma N. erythropus; Index Fungorum uznaje gatunek, MycoBank obniża rangę do odmiany lub formy [24]

Nawet w obrębie Kew różne serwisy mówią co innego. Baza Species Fungorum, prowadzona przy Index Fungorum, uznaje gatunek, a portal Species Data spisuje junquilleus do synonimów N. erythropus[2][3]. Który rekord jest nowszy, nie udało się ustalić, bo automatyczny dostęp do Species Data jest blokowany, a serwisy bywają aktualizowane niezależnie. Przed cytowaniem w ważnym tekście najlepiej otworzyć oba rekordy na żywo i sprawdzić daty.

Jak nazywać samego borowika ceglastoporego

Z żółtą formą wiąże się jeszcze jedno zamieszanie, tym razem wokół nazwy gatunku macierzystego. W obiegu są trzy nazwy. Neoboletus luridiformis (Rostk.) Gelardi, Simonini & Vizzini (2014) jest gatunkiem typowym rodzaju i w tym ujęciu piszą o ceglastoporym Datta i współautorzy w 2026 roku[8][25]. Neoboletus praestigiator (R. Schulz) Svetash., Gelardi, Simonini & Vizzini (2016) figuruje na liście gatunków rodzaju[25]. Neoboletus erythropus (Pers.) C. Hahn (2015) jest nazwą przyjętą w rekordach Kew i GBIF oraz w francuskich opracowaniach[3][13][21][32].

Spór wywołała neotypifikacja Boletus erythropus z 2017 roku, którą przeprowadzili Simonini, Gelardi i Vizzini. Po niej typ nazwy Persoona ma należeć do gatunku znanego jako Suillellus queletii, a więc nazwa erythropus nie przysługuje ceglastoporemu. Tak przynajmniej streszcza dyskusję angielska Wikipedia; tę informację przekazujemy za nią wraz z iNaturalist[25][26]. Dla żółtej formy wychodzi z tego praktyczna konsekwencja: każdą nazwę trzeba opatrzyć informacją, w ujęciu której listy ją stosujemy. W 2025 roku ukazała się pierwsza część monografii „European Boletes” (Mikšík, Gelardi, Simonini), która obejmuje europejskie borowiki, w tym rodzaj Neoboletus[28]. Jej szczegółowe ujęcie żółtej formy nie było dostępne w czasie pracy nad tym tekstem, więc nie zgadujemy, jak je czytać.

Żółtawe formy, z którymi się to myli

Neoboletus xanthopus to gatunek siostrzany ceglastoporego. Urban i Klofac opisali go w 2014 roku jako Boletus xanthopus (Index Fungorum 184), a szerzej w „Sydowii” rok później[6][7]. Według protokołu kapelusz jest marmurkowy, od ciemnobrązowego przez jasnobrązowy i ochrowy po odcienie żółci. Trzon żółtawy, rzadko z pomarańczowymi lub czerwonawymi tonami, a pory czerwone lub pomarańczowe, dopiero później żółknące[7][17]. W popularnych opisach często pojawia się przekonanie, że ma żółte pory od początku; protokół mówi co innego.

Osobny rekord gatunkowy prowadzi dla niego GBIF[14]. Rośnie w ciepłolubnych lasach liściastych pod dębami[6], a w Turcji notowano go też pod jodłą i bukiem[8]. Bozok i współautorzy (2020) piszą, że N. xanthopus może być znacznie zmienniejszy, niż sądzono, zwłaszcza w cechach odróżniających go od N. erythropus[9]. Szwedzki przewodnik Svampguiden zaznacza, że jest bardzo podobny do ceglastoporego i trudny do odróżnienia[23]. Hiszpańska praca Moreno i in. z 2025 roku ma w tytule określenie „gatunek mylony z N. erythropus”; tytuł znamy z wykazu literatury w pracy Datty, nie z samego artykułu[8].

Suillellus queletii f. discolor to forma opisana przez Urbana i Klofaca w 2015 roku[6]. Mycocharentes pokazuje całkowicie żółte okazy S. queletii, które dawniej nazywano Boletus queletii var. discolor, i zaznacza, że ta odmiana jest dziś mało uznawana[22].

Forma czerwonokapeluszkowa rubropileus pokazuje, jak niestabilna bywa systematyka tej grupy. Dermek opisał ją w 1984 roku jako Boletus erythropus var. rubropileus[15]. Od tamtej czasu ta sama nazwa wyjściowa dostała pięć kombinacji w trzech gatunkach. Šutara (2009) i Blanco-Dios (2018) umieścili ją przy luridiformis, Lécuru (2017) jako formę luridiformis, Klofac (2018) przy praestigiator, a Mikšík (2019) przy erythropus[12][27].

Co z tego wynika

  1. Nie ma jednej odpowiedzi „tak” albo „nie”. N. junquilleus jest w części rejestrów nazwą gatunku, w innych synonimem N. erythropus, a w praktyce terenowej bywa używany w sensie pseudosulphureus.
  2. Spór dotyczy dwóch rzeczy naraz: tożsamości nazwy Quéleta, której nie da się rozstrzygnąć bez materiału typowego, oraz tego, czy żółte okazy tworzą jedną linię rodową. W przejrzanych źródłach brak badania, które obejmowałoby kolekcje o pewnej tożsamości; dostępne sekwencje to dwie kolekcje z jednej analizy[8].
  3. W tekstach popularnych bezpieczny zapis brzmi: żółta forma borowika ceglastoporego, w ujęciu Index Fungorum z 2014 roku Neoboletus junquilleus (określana też jako N. pseudosulphureus), z informacją, że jej status jest sporny.
  4. Samej barwy nie da się traktować jako cechy oznaczającej gatunek. Żółte formy pojawiają się w kilku liniach czerwonoporych borowików[8], a N. xanthopus ma pory czerwone lub pomarańczowe[7]. Przy oznaczaniu borowików patrzy się na cały zespół cech, nie na samą barwę porów.

O tym, jak w praktyce wygląda opisywanie i weryfikowanie gatunku grzyba, pisaliśmy przy okazji gąski różowosmugowej, taksonu niedawno dodanego do listy polskich grzybów.

Pytania i odpowiedzi

Czy żółty borowik ceglastopory to osobny gatunek?

Zależy od ujęcia. Index Fungorum i Species Fungorum prowadzą Neoboletus junquilleus jako gatunek od 2014 roku[1][2]. Kew Species Data i GBIF traktują tę nazwę jako synonim N. erythropus[3][13], a część autorów uznaje ją za odmianę lub formę[4][6].

Która nazwa jest poprawna: junquilleus czy pseudosulphureus?

Obie są w użyciu. Rejestry Index Fungorum i Species Fungorum wymieniają N. junquilleus jako nazwę obecną[1][2], brytyjska lista kontrolna prowadzi Boletus pseudosulphureus jako przyjętą[18], Assyov przyjmuje pseudosulphureus[10], a Klofac zaproponował dla nazwy Quéleta połączenie z gatunkiem Suillellus queletii[6]. Wybór nazwy warto opatrzyć informacją o ujęciu.

Jak nazywać samego borowika ceglastoporego?

W obiegu są trzy nazwy: N. luridiformis, N. praestigiator i N. erythropus[8][25]. Po neotypifikacji z 2017 roku poprawność erythropus dla ceglastoporego jest kwestionowana[25][26].

Czy kolor porów wystarczy do rozróżnienia tych taksonów?

Nie. Żółte formy pojawiają się w kilku liniach czerwonoporych borowików[8], a N. xanthopus, choć bywa mylony z żółtą formą, ma młode pory czerwone lub pomarańczowe[7]. Orton odróżniał junquilleus od pseudosulphureus także barwą trzonu i jego podstawy[11].

Gdzie sprawdzić aktualny status nazwy?

W rejestrach: Index Fungorum, Species Fungorum, MycoBank, bazy Kew i GBIF[2][13][30]. Rekordy zmieniają się bez zapowiedzi, więc przed cytowaniem trzeba otworzyć konkretny rekord i sprawdzić, kiedy był aktualizowany.

Gdzie zobaczyć zdjęcia żółtej formy?

Kategoria Neoboletus junquilleus na Wikimedia Commons gromadzi zdjęcia okazów o żółtych porach, w tym okazy sfotografowane w Polsce[29]. Przy każdym okazie warto sprawdzić oznaczenie, bo tę nazwę przypisywano różnym grzybom.

Powiązane artykuły w Sprawach Nauki

Źródła

  1. Gelardi M., Simonini G., Vizzini A., „Nomenclatural novelties”, Index Fungorum 192: 1, 17.10.2014. Rejestr nomenklaturalny; sprawdzono: nowa kombinacja Neoboletus junquilleus (IF550787), 2.11.2026. indexfungorum.org
  2. Species Fungorum, rekord GSD 550787 (Neoboletus junquilleus). Rejestr; sprawdzono na żywo: nazwa obecna, ranga gatunkowa, 13 pozycji synonimii, w tym forma Courtecuisse’a 2024, 2.11.2026. speciesfungorum.org
  3. Kew, Species Data, rekord Neoboletus erythropus (Pers.) C. Hahn. Rejestr; sprawdzono: junquilleus i pokrewne nazwy w synonimach (weryfikacja sesji źródłowej); ponowna próba dostępu 2.11.2026 nieudana (zabezpieczenie Cloudflare). species.data.kew.org
  4. Klofac W., „Boletus pseudosulphureus, der gültige Name für den teilweise fehlinterpretierten Boletus junquilleus?”, Österreichische Zeitschrift für Pilzkunde 20: 53–72, 2011. Praca naukowa, pełny tekst (niem.); sprawdzono: użycia nazwy junquilleus, cechy kolekcji pseudosulphureus, ocena kombinacji Muñoza, 2.11.2026. zobodat.at
  5. Kallenbach F., „Boletus pseudo-sulphureus n. sp.”, Zeitschrift für Pilzkunde 2: 225–230, 1923. Diagnoza oryginalna (niem., otwarty dostęp); sprawdzono: barwa porów, sinienie, uwaga o grupie Luridi, 2.11.2026. zobodat.at
  6. Urban A., Klofac W., „Neoboletus xanthopus, a sibling species of Neoboletus luridiformis, and similar boletes with yellowish pileus colours”, Sydowia 67: 175–187, 2015. Praca naukowa (streszczenie); sprawdzono: S. queletii f. junquilleus, N. luridiformis var. pseudosulphureus, siedlisko xanthopus, 2.11.2026. doi.org
  7. Urban A., Klofac W., „Nomenclatural novelties”, Index Fungorum 184, 2014 (Boletus xanthopus, IF550676). Protokół diagnozy; sprawdzono: pory czerwone lub pomarańczowe, później żółknące; kapelusz marmurkowy; trzon żółtawy, 2.11.2026. indexfungorum.org
  8. Datta S., Das K., Singh U., Vizzini A., „Unveiling three new species in Boletaceae”, Mycological Progress 25: 11, 2026 (otwarty dostęp). Praca naukowa, pełny tekst; sprawdzono: dwie kolekcje junquilleus w kladzie z N. luridiformis i N. xanthopus, „takson zbiorczy i polifiletyczny” w dyskusji, N. luridiformis jako gatunek typowy, stanowiska tureckie xanthopus, tytuł pracy Moreno i in. 2025, 2.11.2026. link.springer.com
  9. Bozok F., Assyov B., Taşkın H., Doğan H.H., Büyükalaca S., „Molecular phylogenetic studies of Turkish boletes with emphasis on some recently described species”, Nova Hedwigia 110(1–2): 99–129, 2020. Praca naukowa (streszczenie); sprawdzono: zmienność N. xanthopus, 2.11.2026. doi.org
  10. Assyov B., „Boletus pseudosulphureus”, boletales.com. Opracowanie autorskie (ang.); sprawdzono: nazwa w użyciu, zgodność opisu Quéleta z tablicą Boudiera, dawne użycie junquilleus dla B. luridiformis var. discolor w Wielkiej Brytanii, 2.11.2026. boletales.com
  11. Wikipedia (ang.), hasło „Neoboletus pseudosulphureus”. Źródło wtórne; przekazuje Ortona 1960, Reida 1968, Gilberta i Leclaira 1942 oraz Singera 1947; sprawdzono: cytowane cechy i lata, 2.11.2026. en.wikipedia.org
  12. Wikispecies, hasło „Boletus erythropus”. Rejestr kombinacji z datami; sprawdzono: Knudsen i Krieglsteiner 1991, Wu i Yang 2016, kombinacje rubropileus, 2.11.2026. species.wikimedia.org
  13. GBIF, Neoboletus erythropus (Pers.) C. Hahn. Rejestr; sprawdzono: B. junquilleus i B. luridiformis var. junquilleus w synonimach, 2.11.2026. gbif.org
  14. GBIF, Neoboletus xanthopus. Rejestr; sprawdzono: odrębny rekord gatunkowy, 2.11.2026. gbif.org
  15. GBIF, Boletus erythropus var. rubropileus Dermek (1984). Rejestr; sprawdzono: bazonim Dermeka, 2.11.2026. gbif.org
  16. NYBG, baza Boletineae: rodzaj Neoboletus. Rejestr; sprawdzono: N. junquilleus i N. pseudosulphureus jako osobne gatunki; powiązanie z IF 192 i IF 228, 2.11.2026. sweetgum.nybg.org
  17. NYBG, baza Boletineae: opis Boletus xanthopus. Rejestr; sprawdzono: opis zgodny z protokołem IF 184, 2.11.2026. sweetgum.nybg.org
  18. NBN Atlas, „Boletus pseudosulphureus”, brytyjska lista kontrolna. Rejestr; sprawdzono: nazwa przyjęta, junquilleus sensu Reid jako synonim, 2.11.2026. species.nbnatlas.org
  19. EPPO Global Database, „Boletus junquilleus (Quélet) Boudier”. Rejestr; sprawdzono: ujęcie Boudiera, 2.11.2026. gd.eppo.int
  20. NBN, „Boletus junquilleus”, publikacja „Icones Mycologicae” 1: tab. 148 (1906). Rejestr; sprawdzono: powiązanie nazwy z tablicą 148, 2.11.2026. data.nbn.org.uk
  21. Mycocharentes (Francja), karta „Neoboletus erythropus” (fr.). Opracowanie towarzystwa mykologicznego; sprawdzono: N. junquilleus jako żółty takson bliski N. erythropus, synonimia, 2.11.2026. mycocharentes.fr
  22. Mycocharentes (Francja), karta „Suillellus queletii” (fr.). Opracowanie towarzystwa mykologicznego; sprawdzono: żółte okazy dawniej jako var. discolor, status odmiany, 2.11.2026. mycocharentes.fr
  23. Svampguiden (Szwecja), „Neoboletus luridiformis” (szw.). Przewodnik internetowy; sprawdzono: uwaga o podobieństwie xanthopus, 2.11.2026. svampguiden.com
  24. Ruwiki (ros.), hasło o żółtej formie borowika ceglastoporego. Źródło wtórne; sprawdzono: etymologia epitetu (żonkil), podsumowanie sporu IF/MycoBank, 2.11.2026. ru.ruwiki.ru
  25. Wikipedia (ang.), hasło „Neoboletus”. Źródło wtórne; sprawdzono: lista gatunków, historia rodzaju, N. praestigiator, ocena nazwy erythropus po neotypifikacji, 2.11.2026. en.wikipedia.org
  26. iNaturalist, dyskusja o nazwie „Neoboletus erythropus”. Źródło wtórne; przekazuje neotypifikację Simoniniego, Gelardiego i Vizziniego 2017 (RMR Boll. AMER 100–101: 77–82), 2.11.2026. inaturalist.org
  27. Meso.cloud, Michal Mikšík, lista kombinacji. Opracowanie; sprawdzono: N. erythropus var. rubropileus 2019 i pozostałe kombinacje rubropileus, 2.11.2026. meso.cloud
  28. Pemberley Books, opis „European Boletes vol. 1” (Mikšík M., Gelardi M., Simonini G., 2025). Opis księgarski; sprawdzono: istnienie monografii i zakres tematyczny; treść ujęcia junquilleus niedostępna, 2.11.2026. pemberleybooks.com
  29. Wikimedia Commons, kategoria „Neoboletus junquilleus”. Zbiór zdjęć; sprawdzono na żywo: 7 plików, licencje na stronach plików, 2.11.2026. commons.wikimedia.org
  30. MycoBank, „Boletus erythropus var. junquilleus (Quél.) J.A. Muñoz”, MB#530145. Rejestr; sprawdzono: kombinacja Muñoza 2005, 2.11.2026. mycobank.org
  31. Index Fungorum, rekord 117437, „Boletus erythropus var. junquilleus (Quél.) Bon” (1985). Rejestr; sprawdzono: kombinacja Bona 1985, obecna w synonimii rekordu 550787, 2.11.2026. indexfungorum.org
  32. NZOR, „Neoboletus erythropus (Pers.) C. Hahn” (2015), s. 132. Rejestr; sprawdzono: atrybucja autorska kombinacji C. Hahn, 2.11.2026. nzor.org.nz

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *